Τρίτη 29 Μαϊου: Οι Τούρκοι αρχίζουν την επίθεση από την πύλη του Αγ. Ρωμανού όπου το τείχος ήταν σχεδόν κατεστραμμένο. Οι πρώτες επιθέσεις αποκρούσθηκαν μετά από μάχη σώμα με σώμα στις οποίες ήταν παρόντες ο Ιουστινιάνης και ο Κων/νος. Σ' αυτή τη μάχη τραυματίστηκε ο Ιουστινιάνης και κατέφυγε στο Γαλατά.

ΜΙΑ ΛΑΪΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΗ: "Η κακή τύχη ηθέλησε και ελαβώθη ο καπετάνιος Γιουστουνιάς ( Ιουστινιάνης) με μια σαϊττέα εις τα σαγόνια και έτρεχε το αίμα εισέ όλο του το κορμί, και εσκιάχθη να μην αποθάνη, και δεν εμίλησε λόγον να βάλη άλλον εις τον τόπον του, μόνε άφησε τον πόλεμον καί έφυγε κρυφά, δια να μην τζακιστούνε οι σύντροφοι του. Και εμπήκανε οι εχθροί μέσα. Οπού αν ήθελε αφήσει άλλον εις τον τόπον τον, δεν ηθέλανε εμπή, οι εχθροί και ήθελε κρατεί τον πόλεμον και δεν ήθελε χάσει την χωράν, τόσο ότι ακόμα αντιστέκανε οι Ρωμαίοι και πολεμούσανε ανδρείως- και εσκλήρυνε πολλά ο πόλεμος. Και ο βασιλεύς, ωσάν· έμαθε ότι ελαβώθη ο καπετάνιος και έφυγε, τότε επήγαινε με αναστεναγμόν να τον ευρή, και ερωτά πού 'να τον ευρή. Και οι πολεμιστάόες, οι σύντροφοι του, επολεμούσανε χωρίς καπετάνιο. αμή αρχίσανε και αυτοί και άφηναν τον πόλεμον και εφεύγανε. Τότε επηρανε οι Τούρκοι θάρρος πολύ και οι Ρωμαίοι εόειλιάσανε πολλά. Και ετούτα εγίνισαν όιατίέφυγε ο καπετάνιος, οπού έκαμνε χρεία να στέκη και να πολεμά έως να αποθάνη εις την τιμήν του, και ήθελε όιόει θάρρος και των συντρόφων του, όιατί όλη η δύναμη του Τούρκου ήτανε εις εκείνην την μερέα. Και οι ελεεινοί Ρωμαίοι αμή ελιγοστεύανε και δεν ημπορουσανε να αντισταθούνε εισέ τόσο πλήθος Τούρκων". (Βαρβερινός κώδικας)

Η αποχώρηση του Ιουστινιάνη προκάλεσε σύγχυση και οι Τούρκοι άρχισαν να εισβάλλουν στην Πόλη κατά μάζες. Ακολούθησε η τελική αντίσταση κατά την οποία ο Κων/νος έπεσε πολεμώντας ως απλός στρατιώτης. Κι o καίσαρ, όταν άκουσε πώς έγινε πια το θέλημα του Θεού, επήγε στη μεγάλη εκκλησία, έπεσε και προσκύνησε ζητώντας έλεος από το Θεό κι άφεση αμαρτιών. Aποχαιρέτισε τον Πατριάρχη, όλο τον υπόλοιπο κλήρο, τη ρήγισσα, προσκύνησε σ' όλα τα σημεία κι εβγήκε από το ναό, πίσω εβόησε όλος ο κλήρος κι όλοι όσοι βρέθηκαν τότε εκεί, γυναίκες και παιδιά αμέτρητα τον ξεπροβόδισαν με θρήνους κι αναστεναγμούς, τόσο που έλεγες ότι η μεγάλη εκκλησία εσάλεψε από τον τόπο της, κι εμένα μου φαίνεται ότι ή βουή τους θα έφτασε κείνη τη στιγμή ίσαμε τον ουρανό. Καθώς έβγήκε από την εκκλησία είπε ένα μονό: "Όποιος θέλει να θυσιαστεί για τους ιερούς ναούς και την ορθόδοξη πίστη μας, ας με ακολουθήσει" και καβαλίκεψε το φαρί του κι ετράβηξε για τη Χρυσή Πύλη - εκεί ενόμισε ότι θα βρει τον άπιστο. Τον ακολούθησαν ως τρεις χιλιάδες πολεμιστές. Μπροστά στην πύλη είδαν πάρα πολλούς Τούρκους πού καρτερούσαν να πιάσουν τον καίσαρα. Τους εσκότωσαν όλους αυτούς. 'Έτσι ο καίσαρ έφτασε ίσαμε την πύλη, μα από τους πολλούς σκοτωμένους δεν ημπορούσε να προχωρήσει άλλο και πάλι βρέθηκαν μπροστά του άλλοι Τούρκοι κι έπολέμησαν και μ' αυτούς ως το θάνατο. Εκεί έπεσε ο ευσεβής καίσαρ Κωνσταντίνος υπέρ των ιερών ναών και της ορθοδοξίας, μήνας Μάιος, την 29η μέρα, αφού εσκότωσε με το χέρι του, όπως έλεγαν όσοι έμειναν ζωντανοί, πάνω από 600 Τούρκους, κι έτσι αλήθεψε ο χρησμός: "Με Κωνσταντίνο έγινε και πάλι με Κωνσταντίνο θ' αποθάνει". Γιατί οι αμαρτίες έρχεται ή ώρα και κρίνονται από το θεό και, καθώς λέγεται, οι κακουργίες κι οι ανομίες καταλύουν τους θρόνους των ισχυρών.

29η Μαϊου, 2:30 το μεσημέρι: Η χιλιόχρονη βυζαντινή αυτοκρατορία είχε καταλυθεί. Καμιάς πολιτείας η πτώση δεν θρηνήθηκε τόσο πολύ όσο της Πόλης του Ελληνισμού, επειδή ως το 1453 είχε παραμείνει το αδούλωτο προπύργιο του Βυζαντινού κράτους. Η αντίσταση των πολιορκουμένων μπροστά στους πολυάριθμους άπιστους για την πατρίδα και τη θρησκεία, έμεινε χαραγμένη στον υπόδουλο Ελληνισμό και δημιούργησε την εθνική συνείδηση στους 4 αιώνες σκλαβιάς. .... Οι Ελληνες μόλις διέτρεξε η φήμη πως έπεσε η Πόλη, άλλοι άρχισαν να τρέχουν προς το λιμάνι στα πλοία των Βενετσιάνων και των Γενοβέζων και καθώς ορμούσαν πολλοί πάνω στα πλοία βιαστικά και με ακαταστασία χάνονταν, γιατί βούλιαζαν τα πλοία. Και έγινε εκείνο που συνήθως γίνεται σε τέτοιες καταστάσεις. Με θόρυβο, φωνές και χωρίς καμιά τάξη έτρεχαν να σωθεί ο καθένας μέσα σε σύγχυση...
Ένα μεγάλο πλήθος άνδρες και γυναίκες, που όλο και μεγάλωνε από τους κυνηγημένους, στράφηκε προς τον πιο μεγάλο ναό της Πόλης, που ονομάζεται Αγια Σοφιά. Μαζεύτηκαν εδώ άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Σε λίγο όμως πιάστηκαν από τους Τούρκους χωρίς αντίσταση. Πολλοί άνδρες σκοτώθηκαν μέσα στο ναό από τους Τούρκους. Αλλοι πάλι σ' άλλα μέρη της Πόλης πήραν τους δρόμους χωρίς να ξέρουν για που. Σε λίγο άλλοι σκοτώθηκαν, άλλοι πιάστηκαν και πολλοί όμως από τους Ελληνες φάνηκαν γενναίοι αντιστάθηκαν και σκοτώθηκαν, για να μη δουν τις γυναίκες και τα παιδιά τους σκλάβους.
"Σε όλη την Πόλη τίποτε άλλο δεν έβλεπες παρά αυτούς που σκότωναν και αυτούς που σκοτώνονταν αυτούς που κυνηγούσαν και κείνους που έφευγαν". Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, "Απόδειξις ιστοριών" (μετάφραση). Ο λαός διέδιδε με το τραγούδι του το σκληρό μήνυμα ως θέλημα Θεού. Πηραν την πόλιν, πηραν την, πηραν τη Σαλονίκη, πηραν και την Αγία Σοφιά, το μέγα Μοναστήρι, που ειχε τριακόσια σήμαντρα κι εξήντα δυό καμπάνες κάθε καμπάνα και παπάς, κάθε παπάς και διάκος. Σιμά να βγουν τά άξια κι ο βασιλιάς του κόσμου φωνή τους ηρθ' εξ ουρανου κι απ' Αρχαγγέλου στόμα. Στις 2:30 το μεσημέρι η χιλιόχρονη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το σύμβολο του Ελληνισμού και Χριστιανισμού, είχε καταλυθεί.

Η Λαϊκή μούσα θρηνεί για την άλωση της Πόλης: "Πάψετε το Χερουβικό, κι ας χαμηλώσουν τ' Άγια γιατί είναι θέλημα Θεού, η Πόλη να τουρκέψη". "Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες". Αλλά το γενναίο φρόνημα του έθνους με αισιοδοξία δηλώνει: "Σώπασε, κυρά Δέσποινα, μην κλαις και μη δακρύζης, πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι". Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη, Θλίψις απαραμύθητος έπεσεν τοις Ρωμαίοις. Εχάσασιν το σπίτιν τους, την Πόλιν την αγία, το θάρρος και το καύχημα και την απαντοχήν τους. Τις το 'πεν; Τις το μήνυσε; Πότε 'λθεν το μαντάτο; Καράβιν εκατέβαινε στα μέρη της Τενέδου και κάτεργον το υπάντησε, στέκει και αναρωτά το: -"Καράβιν, πόθεν έρκεσαι και πόθεν κατεβαίνεις;" -"Ερκομαι ακ τα' ανάθεμα κι εκ το βαρύν το σκότος, ακ την αστραποχάλαζην, ακ την ανεμοζάλην απέ την Πόλην έρχομαι την αστραποκαμένην. Εγώ γομάριν Δε βαστώ, αμέ μαντάτα φέρνω κακά δια τους χριστιανούς, πικρά και δολωμένα." (δημοτικό, απόσπασμα).

Παραδοσιακοί και θαυμαστοί θρύλοι, αναπτύχθηκαν γύρω από την άλωση της Πόλης, για να θρέψουν τις ελπίδες και το θάρρος του εθνους επί αιώνες. "ΠΑλι με ΧρΟνουΣ και καιροΥΣ" Όταν έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους, ένα πουλί ανέλαβε να πάει ένα γραπτό μήνυμα στην Τραπεζούντα στην Χριστιανική Αυτοκρατορία του Ποντου για την Άλωση της Πόλης. Μόλις έφτασε εκεί πήγε κατευθείαν στη Μητρόπολη που λειτουργούσε ο Πατριάρχης και άφησε το χαρτί με το μήνυμα πάνω στην Άγια Τράπεζα. Κανείς δεν τολμούσε να πάει να διαβάσει το μήνυμα. Τότε πήγε ένα παλλικάρι, γιός μιας χήρας, και διάβασε το άσχημο μαντάτο "Πάρθεν η Πόλη, Πάρθεν η Ρωμανία". Το εκκλησίασμα και ο Πατριάρχης άρχισαν τον θρήνο, αλλά ο νέος τους απάντησε "Κι αν η Πόλη έπεσε, κι αν πάρθεν η Ρωμανία, πάλι με χρόνους και καιρούς, πάλι δικά μας θα' ναι". Πάρθεν η Ρωμανία Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν' από την Πόλην ουδέ στ' αμπέλια κόνεψεν ουδέ στα περιβόλια, επήγεν και-ν εκόνεψεν α σου Ηλί' τον κάστρον. Εσείξεν τ' έναν το φτερόν σο αίμα βουτεμένον, εσείξεν τ' άλλο το φτερόν, χαρτίν έχει γραμμένον, Ατό κανείς κι ανέγνωσεν, ουδ' ο μητροπολίτης έναν παιδίν, καλόν παιδίν, έρχεται κι αναγνώθει. Σίτ' αναγνώθ' σίτε κλαίγει, σίτε κρούει την καρδίαν. "Αλί εμάς και βάι εμάς, πάρθεν η Ρωμανία!" Μοιρολογούν τα εκκλησιάς, κλαίγνε τα μοναστήρια κι ο Γιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπιέται, -Μη κλαίς, μη κλαίς Αϊ-Γιάννε μου, και δερνοκοπισκάσαι -Η Ρωμανία πέρασε, η Ρωμανία 'πάρθεν. -Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο. (Δημοτικό τραγούδι του Πόντου).

"ΤΑ ΨΑΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ": Κάποιος καλόγερος είχε ψαρέψει σε ένα ποτάμι ψάρια και τα τηγάνιζε κοντά στην όχθη του ποταμού. Τη στιγμή εκείνη ακούστηκε από ένα πουλί το μήνυμα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στους Τούρκους. Ο καλόγερος σάστισε και αμέσως τα μισοτηγανισμένα ψάρια πήδησαν από το τηγάνι και ξαναβρέθηκαν στο ποτάμι. Εκεί ζουν αιώνια μέχρι τη στιγμή της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους, οπότε και θα ξαναβγούν για να συνεχιστεί το τηγάνισμα τους.

http://smiland.pblogs.gr

date Σάββατο, 29 Μαΐου 2010

4 χωριατάκια to “29 Μαίου 1453 Η Πόλις εάλω!”

  1. Ανώνυμος
    4 Αυγούστου 2010 - 6:36 μ.μ.

    Ωραία τα μεταφέρεις....Για σχολικό βιβλίο της Γ' Γυμνασίου είναι μια χαρά.... Για έναν άνθρωπο που έχει όμως τη στοιχειώδη γνώση Ιστορίας, τα πράγματα εξελίχθηκαν κάπως αλλιώς. Γιατί η Ιστορία γράφεται μόνο μία φορά, άσχετα αν αρέσει ή δεν αρέσει στους διάφορους Εβαριοχριστιανούς προσηλυτιστές και δασκάλους. Ξεκινάμε;;
    Όπως αναφέρουν οι συγγραφείς (αλλά κι εσύ ο ίδιος γιατί προφανώς δεν ξέρεις) έπεσαν οι Ρωμαίοι, η Ρωμανία, οι Γραικοί και λοιποί χαρακτηρισμοί. Αναφέρεται πουθενά η λέξη ''Έλληνες'' από τους συγγραφείς;; Προφανώς όχι γιατί το Βυζάντιο είναι η μετεξέλιξη της ''Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας'', όπως την ονόμασε ο Κωνσταντίνος, αυτός ο μέγιστος, παιδοκτόνος, συζυγοκτόνος και ραδιούργος αυτοκράτορας που έγινε χριστιανός 2 ώρες πριν πεθάνει και για τις 'τεράστιες' υπηρεσίες του στην χριστιανοσύνη , η Εκκλησία τιμάει την μνήμη του στις 21 Μαϊου,ονομάζοντας τον άγιο..Κατά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία , η λέξη Έλληνας σήμαινε ειδωλολάτρης, βρωμερός, κλέφτης....Για αυτό το λόγο οι βυζαντινοί συγγραφείς ονομάζουν τους Έλληνες είτε 'Ρωμιούς' (ρωμαίους δηλαδή), είτε Γραικούς (κλέφτες), είτε σπανιότερα Ρωμανούς (πάλι από το ΄ρωμαίους').Άλλωστε μην ξεχνάς ότι όταν συστήθηκε η Α' Εθνοσυνέλευση το 1822, η Εκκλησία (η οποία είχε αφορίσει τρις την επανάσταση του 1821) είχε ενστάσεις για την ονομασία του νεοσύστατου κράτους. Ήθελε να ονομαστεί 'Ρωμανία' αλλά τελικά υπερίσχυσε το 'Ελλάδα' μετά από έντονη επιμονή των οπλαρχηγών κι ιδιαίτερα του Θ. Κολοκοτρώνη, ο οπολιος αποκαλούσε τα παλικάρια του 'ΈΛΛΗΝΕΣ'.
    Η άλωση της Κων/πολης το 1453 όως είναι τοις πάσι γνωστό δεν είναι η πρώτη. Το 1204 η Κων/πολη έπεσε στα χέρια των Φράγκων της Δ' Σταυροφορίας την οποία κι έλεγχε το Βατικανό, δηλαδή ο πάπας Ιννοκέντιος ο Γ'. Τότε ξεκίνησε κι η κόντρα ενωτικών κι ανθενωτικών στο Βυζάντιο. Οι ενωτικοί ήθελαν την ένωση με την Καθολική Εκκλησία κι οι ανθενωτικοί απιτούσαν το αυτοκέφαλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο τότε Πατριάρχης Γεννάδιος Σχολάριος (1451-1455) ήταν φανατικός ανθενωτικός κι ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τον ένθερμο ενωτικό Ιουστινιάνη εκστομίζοντας τα αλήστου μνήμης λόγια που έντεχνα αποκρύπτονται από την Εκκλησία: 'ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΦΕΣΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟ, ΠΑΡΑ ΤΙΑΡΑ ΠΑΠΙΚΗ'...Ο Ιουστινιάνης ανέμενε τη βοήθεια των Δυτικών η οποία δεν ήρθε ποτέ γιατί ο Γεννάδιος Σχολάριος προσκάλεσε στα τείχη της Πόλης τον Μωάμεθ Β' τον Πορθητή να πάρει την Πόλη για να μην πέσει στα χέρια των Δυτικών.Κι όταν ο δύσμοιρος Κων/νος Παλαιολόγος ζήτησε την επιστράτευση των Βυζαντινών μέχρι 30 ετών, αυτοί εκμεταλλευόμενοι ένα βυζαντινό νόμο, έσπευσαν να χειροτονηθούν ιερείς γλιτώνοντας έτσι τη στράτευση κι αφήνοντας τον Αυτοκράτορα (όχι τον καίσαρα που ανφέρεις, αυτός είναι ρωμαιοχριστιανικός τίτλος που ουδεμία σχέση έχει με την Ελλάδα), με 2.000 Σλάβους μισθοφόρους να υπερασπιστεούν μια ούτως ή αλλως χαμένη από χέρι Πόλη...Άλλωστε τέλος μην ξεχνάς ότι οι Τούρκοι όταν μπήκαν στην Πόλη δεν πειράξαν μόνο δύο πράγματα: Το Πατριαρχείο και τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης...Τυχαίο;; Δε νομίζω....Αυτά για να αποκατασταθεί η αλήθεια και να σταματήσουν επιτέλους τα κροκοδείλια δάκρυα των παπάδων για την άλωση μιας Πόλης της οποίας ηθικοί αυτουργοί είναι οι ίδιοι....

  1. lakis galiouris.
    5 Αυγούστου 2010 - 10:35 π.μ.

    Ανώνυμος
    04 Αυγούστου 2010 6:36 μ.μ.

    MIA EROTHSH?
    OLA AFTA TA EGRAPSES , PRIN H META TA SFHNAKIA??

    ANAKATEVHS ALH8EIES ISTORIKES, KAI PARAMY8AKIA OPOS TA KATALAVENHS ESY.
    SE SYMVOULEVO NA KSANATSEKARHS TIS PHGES SOU..

    STO MONADIKO SHMEIO POU EXHS 1000% DIKAIO EINAI O ROLOS THS EKLHSIAS.

    FILIKA.

    LAKHS.

  1. Ανώνυμος
    5 Αυγούστου 2010 - 5:23 μ.μ.

    www.davlos.gr. Αυτή είναι η ιστοσελίδα του περιοδικού 'ΔΑΥΛΟΣ' το οποίο κυκλοφορούσε μέχρι και το 2008. Εκεί μπορείς πραγματικά να βρεις οτιδήποτε ιστορικό γεγονός σε ενδιαφέρει και να το ψάξεις από ιστορικής πλευράς. Μια ματιά στην ιστοσελίδα δε θα σε βλάψει... Μπορεί να βλάψει όμως τον εγκέφαλό σου που ακόμα έχει τις παρωπίδες που σου έβαλαν το σχολείο κι η τοπική κοινωνία που ζούσες, για αυτό ζήτησε την άδεια τους πριν αρχίσεις και ψάχνεις τα γεγονότα όπως είναι γιατί
    ''Άλαλα τα χείλη των ασεβών...'' ...Έτσι δεν είναι ρε.... Λάκη;;;
    Υ.Γ Το ότι εσύ μεγάλωσες, κατάγεσαι ή ζεις στο Σταυρό και μετράς τη νοημοσύνη του κάθε ανθρώπου με το πόσα σφηνάκια πίνει δείχνει σε τι περιβάλλον μεγάλωσες....Κατάλαβε επιτέλους (και στο λέω πραγματικά εντελώς φιλικά) ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει διαφορετικά από σένα...Κάποιοι άνθρωποι είχαν ως ''νόμισμά'' τους τη γνώση και την έρευνα κι όχι το Β-52 και την κίτρινη τεκίλα, όπως την έχεις εσύ κι οι ομοϊδεάτες σου....

  1. Ανώνυμος
    6 Αυγούστου 2010 - 7:39 μ.μ.

    Λάκη διάβασε και κανά βιβλίο να μάθεις...Για πες μας ποιο είναι παραμυθάκι από αυτά που σου λέει το παληκάρι;;;;
    Και κάτι άλλο αφού εσύ του λες για τα σφηνάκια...Θα καταλάβεις εσύ για ποιο πράγμα μιλάω γιατί εκεί που ζεις το χειμώνα, εγώ έχω έρθει πάμπολλες φορές καθότι είμαι ένθερμος υποστηρικτής από μικρό παιδί της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου της χώρας που ζεις...
    Μην πηγαίνεις συνέχεια στο 'BULLDOG' , δεν έχει καλά πράγματα, πουλανε σαβούρες για τους τουρίστες...
    Σου προτείνω το 'ΒΑΒΑ' ή το 'GRASHOPPER'. Έχει πιο καθαρά,δεν σε χαλάνε και είναι και πιο φθηνά......Μην προκαλείς βλάβες στον εγκέφαλό σου γιατί κάθε καλοκαίρι φαίνεσαι όλο και πιο καμένος....
    Φιλικά....

Leave a Reply:

AddThis

Bookmark and Share